Imbir to przyprawa pozyskiwana z kłączy imbiru lekarskiego i od tysięcy lat odgrywa ważną rolę w chińskiej i indyjskiej medycynie i kuchni. Za jego leczniczymi i wyrazistymi smakowymi zaletami stoją olejki eteryczne, olejek imbirowy i “palący” związek zwany gingerolą, związek chemicznie podobny do kapsaicyny występującej w chilli.
Jakie są jego lecznicze zalety? Pomaga przy problemach żołądkowych i trawiennych (nudności, wzdęcia) między innymi przez to, że pobudza tworzenie soków trawiennych, działa antybakteryjnie i przeciwzapalnie, a jego palący smak wyraźnie rozgrzewa ciało. Po aktywności sportowej pomaga szybciej usunąć mleczan. Przy grypie i przeziębieniu pomagają kąpiele imbirowe, parowanie i herbata. W ostatniej kolejności jest też uznanym afrodyzjakiem.
Ciekawostka: na wikipedii znajdziecie zdjęcie rekordowego imbiru, który ważył 11,5 kilograma.
Imbir w kuchni
Świeży, suszony, gotowany i marynowany imbir korzystnie wpływa na ludzkie zdrowie. W lecznictwie używany jest przede wszystkim drobno starty albo pokrojony w formie naparu czy herbaty. W kuchni używany jest zarówno do słodkich, jak i słonych potraw.
Najczęstsze zastosowanie imbiru
- do zup
- dania główne przede wszystkim kuchnia azjatycka – np. indyjski dhal, różna chińszczyzna
- pickles – marynowane warzywa
- ciasteczka imbirowe
- herbata imbirowa
- lemoniada imbirowa
- piwo imbirowe
Herbata imbirowa
Wielkość imbiru dobieramy według ostrości. Ja daję zazwyczaj 2 cm imbiru, grubego w przekroju ok. 3 cm, i 1 litr wody. Imbir obieramy i ścieramy. Zalewamy go 1 litrem gorącej wody i zostawiamy na 5-10 minut do zaparzenia. Najsilniejsze właściwości ma herbata niesłodzona. Jeśli chcecie ją posłodzić, możecie użyć miodu (jeśli jesteście weganami, to któregoś z roślinnych syropów) albo cukru trzcinowego.
Z cytryną czy bez?
Zwykłym sposobem doprawienia herbaty imbirowej czy lemoniady jest sok z cytryny. Od jej użycia w tym przypadku jednak niektóre źródła odradzają. Dlaczego? Podczas gdy imbir jest produktem typowo rozgrzewającym, cytryna podobnie jak inne owoce tropikalne wywołuje w organizmie odwrotny efekt – ochładzanie. Ja osobiście nie mogę się powstrzymać od dodania cytryny do herbaty, imbir zawsze bierze górę.
Lemoniada imbirowa
Wielkość imbiru znowu dobieramy według ostrości. Obieramy go i ścieramy do dzbanka. Dodajemy 2 łyżki cukru trzcinowego, sok z połowy większej albo jednej mniejszej cytryny. Miętę (szczególnie wyśmienita jest mięta mojito) zgniatamy w palcach i dodajemy do dzbanka. Dolewamy 200 ml wody i wszystko mieszamy. Dopełniamy do 1 litra wodą albo wodą gazowaną. Latem dodajemy też kostki lodu. Szczególnie wyśmienita lemoniada jest z kefiru wodnego, jest naturalnie gazowana i zawiera mnóstwo cennych substancji.
Piwo imbirowe
Przepisów na piwo imbirowe znajdziecie w internecie wiele, ale to prawdziwe to w rzeczywistości fermentowana lemoniada imbirowa. Jest pokrewna napojom jak kombucha albo kefir wodny z kryształkami tibi, i tak samo zawiera małą ilość alkoholu (ok. 0,5-1%). Dlatego nazywa się ją piwem. Jak ją zrobić? Potrzebujecie do niej sok ze startego imbiru, cukier i kulturę GBP (Ginger Beer Plant). Ta niestety nie jest łatwo dostępna.
Nazywam się Pavel i pochodzę z Czech. Weganem jestem od 18 lat, prowadzę stronę Vegmania.cz i organizuję kursy gotowania wegańskiego. Lubię Polskę, uczę się polskiego, a tłumaczenie wybranych artykułów na polski wydawało mi się świetną okazją do doskonalenia nowego języka.
